Zemljište ili teren je odreðeni dio fizièke Zemljine površine, sa svim njenim prirodnim uzvišenjima i udubljenjima, površinskim vodama, biljnim svijetom, naseljima, komunikacijama i svim ostalim prirodnim i umjetnim tvorevinama na njoj. Sva prirodna uzvišenja i udubljenja na tom zemljištu èine reljef zemljišta.

Uzvišenja su svi oni reljefni oblici koji se zamjetno uzdižu iznad neposredne okoline. Kod uzvišenja obièno razlikujemo tjeme, rub, strane ili padine i podnožje.
Tjeme je gornji dio uzvišenja. Ono može biti šiljasto, zaobljeno ili ravno, a najviša toèka tjemena (i èitavog uzvišenja) zove se vrh. Rub je linija po kojoj tjeme prelazi u strane uzvišenja. Ona ne mora biti uvijek, kod svakog uzvišenja, jasno izražena.  

Strane ili padine su boène površine uzvišenja izmeðu ruba i podnožja. Po izgledu, mogu biti ravne, ispupèene, ulegnute ili kaskadne.
Po nagibu, pak, razlikujemo blage, strme i vrletne padine.
I na kraju, podnožje. To je linija od koje se uzvišenje uzdiže i izdvaja od neposredne okoline.
(Zašto stalno pišemo o uzvišenjima, a ne planini ili brdu? Zato što, pored planine i brda, ima još vrsta uzvišenja. No, o tome neki drugi put!)

ImageImage
Dijelovi uzvišenja
Èetiri vrste padina